Waarom is er een voorbehandelingsproces voor elektroforetische verwerking?

Waarom is er een voorbehandelingsproces voor elektroforetische verwerking?

Elektroforetische coating vereist, net als andere coatingmethoden, een oppervlaktebehandeling van de gecoate onderdelen vóór het coaten. Oppervlaktebehandeling is een belangrijke taak die vóór het coaten moet worden uitgevoerd. Verschillende coatingmethoden, materialen en oppervlaktetoestanden vereisen verschillende oppervlaktebehandelingsprocessen en -methoden. Niet alleen hebben verschillende oppervlaktebehandelingsprocessen en kwaliteit een ernstige invloed op de kwaliteit van de coating, maar de kosten van oppervlaktebehandeling hebben ook een aanzienlijke impact. Daarom moeten we bij het ontwerpen van technologie zoveel mogelijk gerichte, effectieve en goedkope oppervlaktebehandelingsprocessen en -methoden kiezen op basis van de coatingmethode, het materiaal en de oppervlaktetoestand van de gecoate onderdelen.

Waarom is er een voorbehandelingsproces voor elektroforetische verwerking?

In het voorbehandelingsproces van de elektroforetische verwerking zijn er processen zoals olieverwijdering, roestverwijdering, fosfateren en oppervlakteaanpassing die op elkaar zijn afgestemd. Er kan worden gezegd dat voorbehandeling onmisbaar is bij elektroforetische coating, omdat deze betrekking heeft op de stabiliteit van de elektroforetische verfoplossing en de kwaliteit van de coating op het oppervlak van het werkstuk na elektroforese.

Elektroforetische verwerking maakt gebruik van een fosfatatiebehandeling als voorbehandeling voor coating om duurzaamheid en corrosieweerstand van elektroforetische werkstukcoatings te verkrijgen. Fosfateringsbehandeling (ook bekend als chemische fosfaatbehandeling) is een techniek waarbij gebruik wordt gemaakt van de dissociatiereactie (evenwichtsreactie) van fosforzuur om onoplosbare fosfaatmetaalzouten (fosfateringsfilm) op het oppervlak van gereinigde (ontvette) metalen substraten neer te slaan. De functie van fosfateringsfilm is het verbeteren van de hechting en corrosieweerstand van de daarop aangebrachte coatingfilm (elektroforetische coatingfilm).

Wat de hechting betreft, is de hechting van de kristallen goed vanwege de micro-oplossing van de fosfaatfilmkristallen in het metaaloppervlak. Bovendien wordt door de talrijke oppervlakte-onregelmatigheden van de kristallen het oppervlak vergroot, wat de hechting van de coatingfilm verbetert. Naarmate de hechting van de coatingfilm toeneemt, wordt vervolgens de invasie van corrosieve stoffen voorkomen en wordt de corrosieweerstand verbeterd (vooral door corrosie-expansie onder de coatingfilm te voorkomen).

Zonder fosfatatiebehandeling zal de coating op korte termijn gaan bubbelen en roesten. Het water en de lucht die door de coatingfilm stromen, bereiken het oppervlak van het werkstuk, vormen rode roest en doen de coatingfilm uitpuilen. Het water en de lucht die door de coatingfilm gaan, bereiken de gegalvaniseerde stalen plaat, vormen witte roest en reageren met de coatingfilm om metaalzeep te vormen. Het volume ervan neemt meerdere malen toe, waardoor de coatingfilm sterker uitpuilt. Fosfateringsfilm is een onoplosbare film die door chemische reacties op metalen oppervlakken wordt gevormd. Vanwege de goede hechting (fysische) en chemische stabiliteit wordt het gebruikt als duurzaam substraat voor antiroestcoatings.

Om een ​​uitstekende en stabiele fosfatatiefilm te verkrijgen, waarbij de hechting en corrosieweerstand ervan wordt gewaarborgd, is het voorbehandelingsbeheer van cruciaal belang. Ook is een goed begrip van het basisreactiemechanisme en de elementen van de fosfatatiebehandeling noodzakelijk.